106- 10.4
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
- بالرحمن- چه سان بنویسم؟ او که دستانم را با خود برده...*نمیشود طفره رفت. شبها هنوز بلندند اگر تا سحر خواب را دست به سر کنی. و چیزی آنچنان که نوشتن میتواند، تلخ و شیرین این بلندی را تعدیل نمیکند.
برچسب:
نویسنده: رادین مرادی
- بالرحمن- صندلیهای ورودی بیمارستان الزهرا جاییست شبیه سیارهای دیگر که آدمها در آن منتظرند که یا به زمین برگردند یا حکم تبعیدشان به آن سیاره را بگیرند. یک جوری است که اگر رویشان بنشینی، به هر کاری
برچسب:
نویسنده: رادین مرادی
-بالرحمن- تمام آن پولها که این چند ماه به عرقریزان تن درآوردم را بگیرید، مرا برگردانید به زمانی که میتوانستم بنویسم. به دستمایهی ضعیف نوشتن برای زنده ماندن. به غم شبهای بلند زمستان که حالا ازشان
برچسب:
نویسنده: رادین مرادی
- بالرحمن - امشب فهمیدم پدربزرگ مادریام صدای خوبی داشته. من هیچوقت ندیدمش. حتا مامان هم خاطرهای از پدرش ندارد. من فقط همان یکی دو تا عکس سیاه و سفید باقیمانده را دیدهام و همیشه فکر کردهام که با
برچسب:
نویسنده: رادین مرادی